(Έρωτας στα 30 Βάλε Part II)
Η προχτεσινή σκέψη μου είχε να κάνει όπως είχα πει με συζήτηση περίπου συνομηλίκων. Συμμετείχαν παντρεμένα ζευγάρια και εργένηδες /-σες. Το σύνολο των συμμετεχόντων αναπολούσε τα χρόνια του σχολείου, τους έρωτες και.. τα σώματα τους (οι γυναίκες..).. Όλοι με την σκέψη ότι όλα πέρασαν και δεν ξαναγυρίζουν.
Η πρώτη μου σκέψη είναι οτι δεν θα πάψω να ζω τον έρωτα μου όπως θα τον ζούσα σαν μαθητής... Έχω σκεφτεί οτι γενικά βλέπω τον κόσμο και τους ανθρώπους, απο μέσα προς τα έξω. Όταν πρωτοαντικρύσω στην αγάπη μου την φωτιά που καίει μέσα της για μένα, για εμάς, αυτό θα αντικρίζω κάθε φορα που την κοιτάζω, κάθε φορά που την ονειρεύμαι. Δεν έχουν σημασία σημάδια του χρόνου στο σώμα, αυτά είναι αναλώσιμα όπως και το σώμα το ίδιο... Η ψυχή όμως..Εκεί είναι όλα. Η χαρά, η λύπη, η ευτυχία.. Η ευτυχία να ζείς τον έρωτα σου στην κάθε μέρα σου, να τον κάνουμε πιο δυνατό.. Η ευτυχία να απολαύσεις τους καρπούς αυτού του έρωτα... Η ευτυχία να να νιώθεις ερωτευμένος στην τελευταία πνοή..
Οι σκέψεις είναι ασυνάρτητες και μάλλον είμαι δυσνόητος απόψε... Είναι γιατί είμαι μεθυσμένος απο έρωτα!
Τρίτη 3 Απριλίου 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 σχόλια:
Χαιρομαι για σενα Κωστα!!
Καλη Ανασταση και καλο Πασχα να εχεις παρεα με τους αγαπημενους σου ανθρωπους:)
Σ'ευχαριστώ. Καλά να περάσεις κι εσυ!
Δημοσίευση σχολίου