Τον τελευταίο καιρό που δουλεύω στο κέντρο έχω πολυ συχνά την ευκαιρία να περπατάω στην Πανεπιστημίου. Είναι κάτι που μου αρέσει πολύ να κάνω, να περπατώ και να βλέπω κόσμο, να παρατηρώ τον καθένα ξεχωριστά, από την οποιαδήποτε παραμικρή κίνηση του, να προσπαθώ να δω κάτι από το ποιός είναι και όχι τόσο το τι θέλει να δείχνει..
Δεν είμαι ούτε μάγος ούτε τίποτα το σχετικό και ούτε λέω οτι κάνω εύστοχες διαγνώσεις αλλά μ'αρέσει να προσπαθώ να δω ποιός/α κρύβεται πραγματικά κάτω απο το κουστούμι/ταγερ για παράδειγμα.
Χτές το βράδυ το πέρασα μπροστά στον υπολογιστή μου διαβάζοντας blogs. Μπορώ να πω συναρπαστική βραδυά γιατι έτσι βλέπεις πολλά. Ανθρώπους και πράγματα που χαίρεσαι να γνωρίζεις και άλλους όχι και τόσο. Το φανταζόμουν σαν να περπατούσα στην γεμάτη από κόσμο Πανεπιστημίου, όπου αντι να κοιτάς τον κόσμο να σε προσπερνάει, τον άκουγες να σου μιλάει. Πάλι προσπαθούσα να δω κάτω απο τα λόγια και τις σκέψεις των ανθρώπων αυτών ποιος πραγματικά βρίσκεται. Όμως αυτός ο τρόπος είναι πιο ωραίος γιατι οσο και να'ναι είναι πιο ωραίο να ΄σχηματίσεις μια εικόνα για τον χαρακτήρα κάποιου μέσα απο μια φαντασίωση ή έστω μία σκέψη του, παρά απο τον τρόπο που θα σε κοιτάξει π.χ.
Αυτό που σκεφτόμουν είναι οτι κοιτάζοντας τον κόσμο μέσα απο αυτήν την ματιά βλέπω οτι υπάρχουν άνθρωποι πολύ ωραίοι, με ενδιαφέρον για τους γύρω τους, για τον κόσμο μας, για όλους. Άνθρωποι με τρομερό χιούμορ, με πολυ αγάπη, με τόσο ερωτισμό..
Οι σκέψεις και τα συναισθήματα αυτά πιστεύω πάντα υπήρχαν κρυμμένα. Τώρα όμως για πρώτη φορά στην ιστορία του πλανήτη γίνονται δημόσιες και μπορούν να διαβαστούν άμεσα από όλους. Αυτο λειτουργεί σαν πολλαπλασιαστής αφού φέρνουν κι άλλες ακόμα πιο ωραίες σκέψεις στο φως..Που το πάω; Στο ότι ο κόσμος μας έχει ελπίδες να γίνει πιο ωραίος, πιο ανθρώπινος. Πώς; Με όλες αυτές τις σκέψεις που μοιραζόμαστε απο εδώ. Καλά, με τις σκέψεις θα αλλάξει ο κόσμος; Όχι αλλά από κάπου πρέπει να γίνει μια αρχή, άλλωστε δεν πρόκειται τίποτα να αλλάξει από την μια μέρα στην άλλη..
Έτσι αισιόδοξα κλείνω σήμερα τις σκέψεις μου, έχοντας στο μυαλό μου την εικόνα αυτής της Πανεπιστημίου με τον πολύ κόσμο να σου λέει όλα όσα σκέφτεται και αισθάνεται..
Θα επανέλθω ξανά με σκέψεις μου απο αυτά που είδα στην πολύβουη λεωφόρο μας...
Τετάρτη 18 Απριλίου 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
5 σχόλια:
Η αληθεια ειναι οτι το νετ κι ακομα περισσοτερο τα μπλογκ, μας δεινετε η ευκαιρια να γνωρισουμε ανθρωπους και σκεψεις αυτων που δεν θα γνωριζαμε ποτε.
Μ'αρεσει και μενα να προσπαθω να ανακαλυψω τι κρυβεται πισω απ ολα.
Καποιες φορες σοκαρομαι,καποιες αλλες ισως σοκαρω κι εγω.Aλλες φορες χαιρομαι με την αισιοδοξια ορισμενων ανθρωπων.
Ειναι ωραια ομως..
Μ'αρεσει πολυ..
Καλο απογευμα:)
Πριν από λίγο καιρό έκανα κι εγώ την πρώτη μου βόλτα στα blogs. Μαγεύτηκα. Σήμερα ανακάλυψα εσένα. Είχα ξεκινήσει από 10 blogs και τώρα διαβάζω πολλαπλάσια κάθε μέρα. Και κάθε μέρα βρίσκω και από ένα που δεν ήξερα και με γοήτευσε..Συνέχισε να κάνεις βόλτες..Είναι πολύ όμορφα..
(το blog μου είναι το Lifewhispers αλλά επειδή δεν επιτρέπεις΄άλλου είδους bloggers σου υπογράφω με τον παλιό μου κωδικό. Σόρρυ δεν ήξερα πως αλλιώς να το κάνω)
Candy κι εμένα μ'άρεσει πολύ όλο αυτό που έχω συναντήσει εδώ και χαίρομαι πολύ που μπορώ να μοιραστώ έτσι σκέψεις και συναισθήματα..
fairytales ευχαριστώ που ήρθές και χαίρομαι που σε γνψρίζω. Το τεχνικό θέμα θα το κοιτάξω δεν το είχα υπ'οψη μου.
Παώ να ξεχυθώ στη λεωφόρο κι απόψε!
Διαβάζω μπλογκς ένα χρόνο τώρα και κάθε τόσο μπαίνω και γω στην περιδιάβαση να βρω καινούρια, καινούριους ανθρώπους, καινούριες σκέψεις. Κάπως έτσι έπεσα και σε σένα.
Τα μπλογκς θα φέρουν την επανάσταση, θα καταρρίψουν καλά χαραγμένους θεσμούς.
Το ίντερνετ στις μέρες μας είναι το καλύτερο και το μοναδικό μέσον για να αποκτήσει φωνή ο απλός πολίτης. Όταν σε λίγα χρόνια, σχεδόν όλοι οι απλοί πολίτες αποκτήσουν φωνή και φωνάξουν, τότε θα τραντάξει η γη.
Καλώς σε βρήκα Κώστα
Καλώς ήρθες αμαρτωλή, χαίρομαι πολύ που νιώθω οτι μοιράζεσαι τον ενθουσιασμό μου στο θέμα αυτο...
Δημοσίευση σχολίου