Ώρα 8:20΄ και νομίζεις οτι ακούγεται ένα βουητό πάνω απο την πόλη..
Με πάθος να δικάζουν, να ανακρίνουν, να αποφασίζουν, βρίσκουν ενόχους καμμια φορά βρίσκουν και κατηγορουμένους... με πάθος πάντα από το "παράθυρο"...
Και όλοι τους κοιτάζουμε άφωνοι που εξιχνιάζουν με τόση άνεση τα μυστήρια, τα εγκλήματα, που με τόσο πάθος αποδίδουν την δική τους δικαιοσύνη..
Κάποτε η λέξη παράθυρο ήταν λέξη ευχάριστη, λέξη καλή. Τώρα.. κακή.
Δεν περίμενα ποτέ οτι θα ένιωθα τόση ανακούφιση κλείνοντας παράθυρα (κλείνοντας την tv), κι όμως είναι μεγάλη ανακούφιση.. Ουφ!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
7 σχόλια:
Kαποτε η λεξη παραθυρο..θυμηζε αερακι :)
Καλημερα Κωστα!
Καλο σ/κ
:**
Καλημερα και καλο Σ/Κ να έχεις κι εσυ Candy :)
Δεν θα πας καμια βολτουλα σημερα?
Εχει ομορφη μερα ..:)
Η πολλή δουλειά τρ΄ςει τον αφέντη... Καμμία βολτούλα, δουλειές, δουλείες μέχρι και Κυριακη βράδυ..
Hey..
Που χαθηκες? ;)
Χάθηκα ναι... Δεν αργώ όμως έρχομαι!
:)
Ετσι μπραβο ;)
Δημοσίευση σχολίου